Het seniorencomplex als mantelzorger

5 december 2019

Het is een steeds groter wordend maatschappelijk probleem. Het aantal ouderen neemt toe en die ouderen worden ook nog eens steeds ouder. En veel van deze ouderen blijven – noodgedwongen – te lang in een niet aangepaste, vaak te grote, woning wonen. Noodgedwongen, want er zijn nauwelijks alternatieven. De senior blijft dus zitten, de woning komt niet beschikbaar voor de markt en de starter kan niet starten want er zijn of geen woningen beschikbaar, of niet betaalbaar. De markt blokkeert.

Ouderen met een zware medische indicatie komen in aanmerking voor een verpleeghuisplek. Ouderen zonder een acute zorgbehoefte kunnen prima in hun woning blijven wonen. Echter, alle ouderen daar tussen in, oftewel de ouderen met een lichte tot aan zware zorgvraag, zouden eigenlijk moeten wonen in een passende levensloopgeschikte woning in een empathische leefomgeving.

Bouwkundig gezien zijn dat zelfstandige, drempelloze, éénlaagse, rolstoelgeschikte woningen met bredere deuren, een woonkamer met open keuken, een badkamer met een inloopdouche, specifieke domotica en tal van aanvullende seniorenvriendelijke voorzieningen.

Maar passend wonen houdt niet alleen bouwkundige zaken in. Senioren willen met name deel uit maken van een gemeenschap, waar ze weliswaar autonoom kunnen wonen met voldoende privacy, doch waar tevens sprake is van vertrouwdheid, gelijkgezindheid, behulpzaamheid en zingeving.

Een oplossing is het geclusterd wonen. Een verzameling zelfstandige levensloopgeschikte woningen in één complex met diverse gemeenschappelijke voorzieningen zoals een grote huiskamer, een buitenruimte en eventueel paramedische of zelfs commerciële voorzieningen waardoor mensen worden uitgenodigd om te bewegen, elkaar op te zoeken en gezamenlijk activiteiten te ondernemen.

Idealiter hebben de bewoners nog geen zorg nodig als ze in het complex komen wonen. Zo leren de bewoners elkaar kennen als ze nog fit zijn en zal men elkaar eerder helpen als men geleidelijk meer hulp nodig heeft. Heeft men toch zorg nodig dan kan deze worden ingekocht bij de lokale zorgaanbieder. Of men maakt gebruik van de diensten en services van een inpandig wonende zorgondernemer welke is gelieerd aan de lokale zorgaanbieder. Op deze manier zorg verlenen is efficiënter, en dus goedkoper, doordat de zorgontvangers bij elkaar wonen.

Samenvattend betekent passend wonen, wonen in de vertrouwde buurt, in een woning die past als een jas, met een eigen voordeur en diverse gemeenschappelijke voorzieningen. In een omgeving die slim, duurzaam en gezond is. Met niet alleen de buren als helpende hand maar ook – op afroep – een professionele zorgverlener. Helaas zijn er veel en veel te weinig van deze woonomgevingen. En ja, de senior met geld die vind zijn weg wel. Maar voor de senior die is aangewezen op het sociale of middenhuursegment, zeg maar de grootste groep, is er simpelweg nauwelijks aanbod.